16 Kasım 2010 Salı

anane günleri

yine o huzurlu, sakin, uykulu anane günlerindeyim. kedimi çantasına koyup, resim kağıtları ve filmleri alıp geldik, ufak odamızda uyuduk tüm gün. kedim yabancı yerlerde ben ne yaparsam onu yapıyor, gündüz uykuları ikimizin de en sevdiği etkinlik burda.

ve ne kadar şanslıyım ki oturup rönesans kadınlarını konuşabildiğim bir ananem var. hoş, o benimle en sevdiğim şeyleri konuşmasaydı da, ben yine ona bayılırdım, pamuk saçlarını ve mona lisa ellerini öperdim ya, olsun. anane terapisi kadar güzel birşey yok ki. onun çilek reçeli gibisi yok ki. sevgilimi özlüyorum, ona anlatıyorum sevgilimi. bir kızın duygularını bu kadar açık belli etmesini onaylamıyor, ''yakışık almaz'' diyor, ben gülüyorum, o da gülüyor. müzeyyen senar şarkıları dinliyor, ben de dinliyorum onunla, inanılmaz keyif alıyorum.

anane günleri iyi geliyor.

4 yorum:

  1. Duyduğun huzuru,aldığın keyfi cümlelerine ne güzel yansıtmışsın..Her biri birer pamuk onların..

    YanıtlaSil
  2. Ben tanımadım anneannemi, hep annemde dinledim ama.
    Ne güzel, daha nice sağlıklı, huzurlu, bol sohbetli günlere beraber.

    YanıtlaSil
  3. yaprak, teşekkür ederim, huzurluyum burada çok..

    Aslı, güzel dileklerin için çok teşekkür ederim, bu huzuru sana yaşatacak başka insanlar vardır umarım hayatında, en az bir huzur kaynağı şart çünkü, aile, eş dost fark etmez..

    YanıtlaSil
  4. Ona Hafız Burhan'dan bir gazel dinlet. Hem de taş pilaktan. Sana "Berhüdar ol evledım.." diyecektir.

    YanıtlaSil