29 Kasım 2010 Pazartesi

bir tuhaf gün

bugün kuduz ve tetanoz aşıları oldum, emek bir elimden tuttu ikisinde de. 5 dakika öncesinde korkudan zangır zangır titriyordum. 10 dakika öncesinde şişli etfal hastanesinde sevk verilen kapıdan kapıya koşuyorduk. 20 dakika öncesinde erkek arkadaşımın telefonu yanlışlıkla beni aramıştı. 40 dakika öncesinde okulun revirinde elimin çizilmiş,kanatılmış, ısırılmış haline bakarak, sinirimiz bozuk kahkahalarla gülüyorduk. bir saat öncesinde, hergün atölyenin önünde oturan psikopat kediye elimi uzatıyordum.


dört saat sonrasında beşiktaşta tek başıma geziyordum. kollarım aşılardan dolayı ağrıyordu ve yapacak bir işim yoktu. gözümün önünde bir adam bir kediye tekme attı. ağlamaya o zaman başladım. ağlanacak şeyler çok öncesinde olmuştu, bininci kez olmuştu, oh olsun iyi ki olmuştu.

şimdi halsizim. iki saat boyunca halter çalışmış gibiyim. o kedi dahil, sevgi gösterdiğim ama canımı yakan herşeye karşı tepkisizim. ''tetanoz iğnesi na bu kadar!, elini kesicekler kızım'' diyerek beni güldüren ve bayılmamı önleyen sıtkı'ya da beni benden daha fazla düşünen emeğe de minnet doluyum. arkadaşlar iyidir.

5 yorum:

  1. Çok çok geçmiş olsun.Geçen sene ben de bir sokak köpeğini sevmeye kalkmış ve bacağımdan ısırılmıştım.Şişli etfal'de kuduz aşısı olmuştum ben de.Çok sevmenin yan etkileri mi demeli ne demeli bilemedim. :)

    YanıtlaSil
  2. Dostum çok geçmiş olsun, ama gülmeden de alamıyorum kendimi bilesin. :)

    YanıtlaSil
  3. valla okulda beni gören herkes ''geçmiş olsun'' demeden önce ''oh olsun'' dedi, herkes sürekli uyarıyordu çünkü başıma birşey gelecek diye. yalnız kedi o kadar psikopat ki, elimi dişleriyle sabitledi ve öyle paraladı pençeleriyle! şimdi düşününce ben de gülüyorum :)

    teşekkür ederim ikinize de :)

    YanıtlaSil