26 Haziran 2011 Pazar

tek

konuşacak birine hiç bu kadar ihtiyacım olmamıştı. tek çocuk olmaktan gurur duyduğum zamanlar çok, çok gerilerde kaldı. yan odada iki kupa çay alıp yanına gidebileceğim, istediğim kadar saçma konuşmama izin verecek, beni dinleyecek, anlamasa bile sevmeye devam edecek birinin varlığına gerçekten ihtiyacım var şuan. arkadaşların yetmediği zamanlar oluyormuş, giderek de artıyormuş bu zamanlar.

sevgili abi, abla, kardeş, her neredeysen, şuan senin olmayan dizine başımı koymuş, ağlıyorum sessiz sessiz. saçlarımı sevdiğini ve beni dinlediğini duyar gibiyim.

3 yorum:

  1. Çoğu zaman bir kedi kardeşten çok daha iyidir. Bundan emin olabilirsin.

    YanıtlaSil
  2. çoğu zaman bir kardeş herşeye bedeldir...bir kardeşle dünyanın amına koyabilirsin rahatlıkla...ben burdayım ama "gerçekten" geldiğini gördüğüm zaman. öperim.

    YanıtlaSil
  3. ballı süt, ben de çoğu zaman öyle düşünüyorum. ama çok nadiren, gerçekten bir kardeş özlemi çektiğim zamanlar oluyor.

    emekim, biliyorum orda olduğunu, ama ben olmayabiliyorum arada. dün de işte öyle içime kapanıp iyice yalnız hissettiğim zamanlardandı.

    YanıtlaSil