19 Haziran 2011 Pazar

ben ve dalgakıran

son beş saat içinde buraya yazıp yazıp sildiğim yazıları okuyanlar olduysa, kendilerinden özür diliyorum. öyle bir öfke işte benimki de, birşeyler yazmadan, anlatıp dökmeden geçmiyor. illa dünyalara ''ben kızgınıııım'' diye haykırmam gerekiyor.

o kadar manasız ki aslında. önümde bir dalgakıran var, benim kuduruk, büyük dalgalarım coşkuyla geliyor, geliyor ve her seferinde dalgakırana tosluyor, sönüyor, bitiyor. bunu sevgilime daha en başında söyledim, ''sen benim dalgakıranımsın'' dedim. her zamanki gibi omuz silkti. bir dalgamı daha kırdı. ona çarpan tüm sevgi, heyecan, aşk, gerilim, öfke, şiddet bir anda duruluyor. ne olursa olsun, hangi halde olduğum hiç önemli değil. tepkisizliği ve sessizliğiyle sonlandırıyor halimi. bu iyi birşey mi, çok, çok kötü birşey mi bilmiyorum. tek bildiğim beş saat önce beni köpürten öfkeden şuan eser kalmadığı. söndü gitti işte o da.

başka bir gerçek te, benim tüm duyguları aşırı uçlarda yaşayan, dramsever, fazla heyecanlı tuhaf bir yaratık olmam. benim gibi insanların kendilerini dengeleyecek, hızlarını kesecek insanlara ihtiyaçları var. kendi kendimi gözyaşlarıyla imha edebilecek kadar tehlike taşıyorum. ciddiye alınmamam, gülünüp geçilmem lazım. birilerinin ''kedidir kedi'' demesi lazım. ancak öyle sakinleşebiliyorum.

bu sakinleşmede beş saattir aralıksız oynadığım ''warzone tower defense''in ve kocaman bir kutu tavuklu nooddle'ın da payı var, öfke için oyun ve yemek de gayet güzel ilaçlar.

8 yorum:

  1. Bir şey diyim mi? İyi ki yapıyosun. Yani çoğu zaman "ben kızgınııım" demeden rahatlayamıyo insan. Bilirim.
    İlaçlarının işe yaradığına da sevindim. :)

    YanıtlaSil
  2. Sen ve ben birbirmize o kadar cok benziyoruz ki..Parlayip sonmelerimizden,karsiliklardaki tatminsizligimize kadar...

    YanıtlaSil
  3. ballı süt, ama ne zaman ''ben kızgınııım'' diye bağrınsam, birkaç saat sonra çıngar çıkardığım için çok utanıyorum kendimden, hemen delilleri yok ediyorum :)

    sevgili papercut, Hak mı verdin bana :)

    yaprak'ım, nereye varacak bunun sonu.. o tepkisiz, ben aşırı tepkili, dengeyi bulmak çok zor geliyor, içinden çıkamıyorum. akıl ver bana.

    YanıtlaSil
  4. ben akıl vereyim canım, go fuck yourself :)

    YanıtlaSil
  5. fakat dikkat edersen, duyacaklarımdan korktuğum için sana sormamıştım. pis kız.

    YanıtlaSil
  6. Hak verme eyleminin daha samimi olanı. "Aaa bu ayakkabıdan bende de var" anı yaşadım =)
    Yaprak gibi, kendime benzettim seni.

    YanıtlaSil
  7. Zamanla,verdiğim aşırı tepkileri sadeleştirdim ben.Değiştim de denilebilir herhalde.Bu iyi bir şey mi onu da bilmiyorum.

    YanıtlaSil