o kadar sevgisiz, nemrut, alıngan ve ezik bir ruh halindeyim ki. dün gece buralara kollarımdan çiçekler serperek yazdığım ''herşey harika olacak, muhteşem resimler yapacağım, sevgilime tapıyorum'' konseptli yazı çok gerilerde kaldı. acı acı gülerek sildim zaten.
bugün telefon bir kez çaldı, o da sabahın köründe ''ben çok mutluyum, dünyanın en güzel yerinde sevgilimleyim, beter ol'' demek için aramış hasan'ın telefonuydu. zaten ondan sonra telefonun sesini kapadım. ben bugün sevilmeyecektim.
güzel bulduğum kızlara bakıyorum facebooktan. tanrım ne kadar güzeller. o kadar güzel olunmaz ki. onları güzel bulmayı çok seviyorum. bu dünyaya tek gelme amacım onları güzel bulmak sanki.
bir de kafasına meteor düşse üzülmeyeceğim insanlar var. onlara da bakıyorum. onlara bakmasam da onları görüyorum. onlar da benim kafama meteor düşsün istiyor. böylece geçinip gidiyoruz.
size ne kadar mutsuz ve yalnız olduğumu söylemiş miydim?
Böyle olma.Böyle olunca üzülüyorum ben :(
YanıtlaSilsen üzülme, o zaman büyük bir kısırdöngüye gireriz :) bu gece herşey olduğundan berbat görünüyor sadece, yarına geçer diyerek avunuyorum.
YanıtlaSilyeter bakma artık şu kızlara...
YanıtlaSilnasıl bakmam, o kadar, o kadar güzeller ki. sanki daha ben bakarken kırılacak gibiler...
YanıtlaSilmeraba yitik tolstoy
YanıtlaSilÇoğu çok aptal ama.Ve çok sıkıcılar.
YanıtlaSil"nasıl bakmam, o kadar, o kadar güzeller ki. sanki daha ben bakarken kırılacak gibiler..."
YanıtlaSilBu ne be? Kızım bu yazdığını onlar okumayacak, giydir işte.
Seni seviyoruz. Çok hem de. Ma-aile.