30 Haziran 2010 Çarşamba

kedi cenneti

çok üzgünüm.. resimlerine baktım arka arkaya, biraz daha üzdüm kendimi. sahibin dökülmez çünkü, içinden üzülür, içinden özler seni. ben ikimiz için de ağladım. resimlerine baktım, kucağımdaki kedimin kulaklarını kaşıdım ve seni düşündüm.

ne zaman bir kedi ölse, ben kedi cennetini düşünürüm. whiskas ağaçları içinde, süt nehirleri olan, heryerin pofuduk yastıklarla kaplı olduğu, gökyüzünde minik balıkların yüzdüğü kedi cenneti. oraya pek çok kedi yolcu ettim, senin için henüz çok erkendi.. ama kısacık yaşamında çok sevildin tek teselli bu.

bu yazı, üzeri her daim yağlı boya desenli, arka bacaklarını ayıra ayıra yürüyen, hep kudurmaya meyilli, ufak tefek, pembe beyaz, çantama yerleşip uyumasını ve atölyenin camından sokağı izlemesini hiç unutmayacağım, her görenin bayıldığı kedi için olsun.. başka kediler üzerlerine alınmasın..

1 yorum: