23 Haziran 2010 Çarşamba

olmalı



öyle bir an gelir ki, o an daha güzel olamaz. o an, ufacık parçalara ayrılır ve her biri kusursuzdur. o an, anlıktır, mükemmelliği uçuculuğundadır.

bu akşam saatlerinde evren karşıma yağmur, kahve, kedi, sevgili ve bülent ortaçgil'i beraber çıkardı. bülent ortaçgil'in kendisi çıkagelmedi elbette, herşey zaten iyiyken çalıverdi radyoda.. hiç bozulmasın diye dile getirmek bile istemedim ama zaten iki dakikalık bir sonsuzluktu, gülümsedim. ''yapma böyle evren, şımartıyorsun'' dedim. ''aramızda lafı mı olur, hem zaten çıkarırım fitil fitil sonra, dert etme'' dedi. ortaçgil sustu, yağmur hızlandı, kedi gerindi, kahvem bitti.

sonra da öptüm. evime geldim.

bu da böyle bir gündü.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder