22 Temmuz 2011 Cuma

paper

belki de hızlıca dokunup bırakılan tuşların sesini, kağıda değen kalemin sesine tercih etmekle hata yapıyorum... belki de gerekli arayı verdim, ve boş beyaz sayfaları tekrar önüme almalıyım.

yıllar sonra geriye dönüp baktığımda, bir ekrandan mı hatırlamak isterim herşeyi, yoksa üzerinde elimin terlediği, kenarı kıvrık, köşesi resimli sayfalardan mı? hangisi bana bu yaşımda ne hissettiğimi daha iyi hatırlatır, daha da önemlisi hangisi bu hisleri bana tekrar yaşatır? kalem ve kağıttan uzak en fazla ne kadar zaman geçer?

papercut birçok düşünce bıraktı yine zihnime. ama sanırım bu gece bir kağıda birşeyler yazacağım.

4 yorum:

  1. Bir kağıt, bir kalem yerini her zaman korumuştur.

    YanıtlaSil
  2. ikisini de yapıyorum. ikisini de yap. yoksa adresimi yollar mektup isterim.

    YanıtlaSil
  3. dün gece uzun uzun yazdım, döküldüm kağıda. özlemişim.

    YanıtlaSil