13 Temmuz 2011 Çarşamba

sakat

''pişmanlık, geçmişin seni bugünde sakat bırakmasıdır''
kimin söylediğini hatırlamıyorum, hangi filmde duyduğumu hatırlamıyorum. ama derin pişmanlıklarım var. bazen elimde bira, arkadaş ortamında ''benim hiç pişmanlığım olmaz, hep iyi ki derim'' diye bol keseden sallarken, aslında içten içe ''keşke''lerimin toplamının ''iyi ki''lerden çok daha fazla olduğunu bilirim.

kendimi o kadar çok yarıyolda bıraktım ki. sesim bile çıkmadı bir yarım bir yarımı geride bırakmış, arkasına bile bakmadan yürürken.

peki nasıl bir insan, bir dakika sonrasında bile deli gibi pişman olacağını bilerek, bir eyleme devam eder. gözleri görmeyen bir aptallık mı bunu yaptırır, olaylara yön vermekten aciz, yorgun, bıkkın oluşu mu...

dilerim yıllar sonra, bu yaşlarımı en büyük pişmanlıklarım ve aptallıklarımı yaşadığım yaş olarak görmem. dilerim bunlardan da büyük pişmanlıklarım ve aptallıklarım olur.

4 yorum:

  1. =) Ben de hep etrafımdakilere "keşke" dememe yeteneği kazandırıp, kendime bile itiraf etmeye çekindiğim pişmanlıklar biriktiriyorum. Belki de böyle zamanlarda birazcık kaderci bakmak lazım olaya.

    YanıtlaSil
  2. öyle geçimsizim ki kader kavramıyla, oluruna bırakamıyorum, herşeye müdahale etmek istiyorum. ama haklısın, beceremesem bile denemem gerek.

    YanıtlaSil
  3. işte bazen kontrol bizim elimizde olmuyor. Hayatını etkileyecek başka bir bireyi nasıl kontrol edebilirsin ki? Peki ya kontrol etmeli misin?

    Bazı şeyleri yaparsın, için rahat edene kadar yaparsın ve geri çekilirsin. Başka yolu yoktur.

    YanıtlaSil
  4. ''Bazı şeyleri yaparsın, için rahat edene kadar yaparsın ve geri çekilirsin. Başka yolu yoktur.''
    bu sözlerine yürekten katılıyorum. gerçekten de başka bir davranış biçimi olmadığından, içinden geleni, geldiği kadar yapıyorsun. ve geri çekiliyorsun.

    YanıtlaSil