22 Nisan 2010 Perşembe

sokak kedisi


ağlıyorum. istemsiz olarak yaşlar süzülüyor.

facebook'ta arkadaşlarınız paylaştıysa izlemişsinizdir, bir televizyon haberi: ''erkek kedi, ölen eşine masaj yapıyor'' şeklinde. izlemediyseniz, izlemeyin. kedileri sevmiyorsanız, ''nankör hayvandır'' diyorsanız, ya da ne bileyim sokakta gördüğünüz hayvanlara karşı herhangi bir duygu beslemiyorsanız, izleyin. iyice izleyin hem de.
içeriğini yazdım şimdi buraya, ama sildim. öyle bir etkilenmişim ki, anlatamadım bile.

keşke sokak kedileri, köpekleri daha az olsa. bir lokma yemek için ordan oraya koştururken dikkatsiz bir sürücünün arabası altında kalmasalar. öyle az olsalar ki, her mahallede bir adet bulunan, yanında mamayla gezip köşe başlarına yemek bırakan insanlar yetse onları doyurmaya. ''psipsipsipsi'' diye sevmek için seslenince, kaçıp gitmeyecek kadar şiddete, tekmelenmeye yabancı olsalar. belediyeler toplu halde hayvan zehirleme turuna çıktığında, o rezil etlere dönüp bakmayacak kadar tok olsalar..

kedimin kulağına ne kadar şanslı olduğunu fısıldadım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder