16 Şubat 2011 Çarşamba

iskele




içine kapanık bir çocuktum. çok hayalperest, çok sakin, çok yalnız. ve hayal kurma yerlerim vardı, büyük bir bilinçle gidip yerleştiğim, elimi çeneme dayadığım ufak köşeler. gölköy'deki iskele, en sevdiğim hayal kurma yerimdi, hala da öyledir. oradaki hissi size anlatamam, önünüzde sonu olmayan bir deniz, size çok yakın bulutlar, sağ yanınızda hep orada turan bir tekne, sol yanınızda başka kıyılar. saatlerce ileriye doğru bakıp, tüm hayatınızı gözden geçirebilir, ya da hiçbirşey düşünmeyebilirsiniz o iskelenin ucunda, ayaklarınızı aşağı sarkıtırken..

ben çocukken her yaz bodrum'a giderdik ve ilk günden oraya koşardım hemen, herşey bıraktığım gibi mi diye bakmaya. sonraki günler ve geceler hep orada otururdum, ya annem omuzlarıma bir hırka bırakmaya gelirdi, ya hasan yanıma oturup başka hayaller kurmaya, ya da oktay gelirdi, kahkahalarla güldürmeye. iskelenin hafifçe sallanmasından kimin geldiğini tahmin edecek kadar çok otururdum orda. en son bu yaz yanımda kimse yokken yine gittim, baktım uzun uzun, çok şey gördüm yine. canım kardeşim geldi iskelenin ucundan sonra, aynı çocukluğumuzdaki gibi.

bugün aynı kardeşim, iskelenin son halini yolladı. bir fotoğraf. dağılmış iskele fırtınada. çok hüzünlü bir görüntüydü. fırtınadan sonra, tüm sakinliği içinde, çökmüş iskele. nasıl da huzur vermeye çalışıyor hala deniz ona. çok şey çıkardım ben o fotoğraftan, her birimiz için. o iskele toparlanacak, ne kadar sürer bilemem ama, öyle kalmayacak. ve tüm o sükunetin içinde şuan bile, bizim anılarımız onu ayakta tutuyor. o iskele bizi biz yapıyor. hiç tanımadığım bir sürü insan var, aynı iskelede bir sürü hayale dalmış. hepimizin hayatları zaman zaman dağılıp, sonra bir sessizlik içinde toparlanmıyor mu yavaş yavaş, kendimizi şaşırtacak kadar hızlı iyileşmiyor muyuz, o da öyle yapacak yine.

ve ben her zamanki gibi, ayaklarımı sallandırıp suya, hayal kuracağım. o iskeleyi bilen hemen herkesin yaptığı gibi.

4 yorum:

  1. "o iskele bizi biz yapıyor."

    Daha doğru yazamazdın herhalde.

    YanıtlaSil
  2. o iskelede gecenin bir yarısı ayaklarımızda sallayıp uyuttuğumuz çocuklarımızsınız. Aynı duygular ve hatıralar sizlerle devam ediyor olduğu için çok mutluyum.
    Bodrumlu iskelelerin kaderi bu, yazık olmuş ama yeniden yapılacak.Yeter ki gönüller bir olsun, gönüller şen olsun.

    YanıtlaSil
  3. Herkesin geceler boyunca dalga seslerini dinleyip hayaller kurduğu iskeleler olmuştur, bundan daha güzel de bir yer olamaz herhalde:)
    Takipteyim bu arada...

    YanıtlaSil