4 Şubat 2011 Cuma

maddelerim

senin ruhun duymaz, benim içim içimi yer geceleri..

10 gün oldu, evime dönmek istemiyorum. bavullar hazır, kedi uykuda. bir gün daha ertelemek, bir gün daha, evime dönmemek ve hep kaçmak istiyorum.

benim saçlarım kızıl. kimse görmedi, kimse onaylamadı, huzursuzum.

annem demin ''iran kedilerinin köpekteki karşılığı bulldog'tur'' dedi. söylediği şey çok mantıklı gelmekle beraber, her zaman dev bir bulldog köpek istemişimdir ama iran kedilerine pek düşkün değilim.

sabaha karşı uyandım, aklıma çok güzel bir blog fikri geldi. o an hemen o insanlara mail atmak istedim, ama saat sabah 5'te benden ''hadi beraber bir blog açalım'' şeklinde bir mail alırlarsa, ya emek, ya yaprak, ya da peluş korkabilirdi. hasan korkmazdı normal karşılardı.

senin ruhun duymuyor, benim içim içimi yiyor şuan.

5 yorum:

  1. Biliyor musun saat beşte boş boş tavana bakıyordum..Saat sabah altı buçuktu ben hala bakıyordum..Keşke atsaydın o maili..Ve saçların her zaman güzeller..

    YanıtlaSil
  2. keşke atsaydım o zaman, yediye kadar da düşündüm durdum. kafamı toparlayıp düşüncelerimi bir araya getirebilirsem, bir önerim olacak çok yakında o zaman :) bir de, teşekkür ederim sevgili yaprak..

    YanıtlaSil
  3. saçların olmamış, doğal rengiyle tam bir fıstık, bu renkle tam bir kaynanasın.

    YanıtlaSil
  4. sabah 6 dan 8 e kadar ayaktaydım :) ayrıca annem birkaç kez daha boyadığında istediği renk tutar açtırmasına gerek yok dedi.sanırım korkmamıza gerek yok :)

    YanıtlaSil
  5. Ne güzel oldu saçların. Keşke daha evvel yapsaydın. Evdeki herkes beğendi ama en çok annem şaşırttı beni, Rita Heyvırd gibi olmuşsun deyiverdi..

    Put the blame on mame, babe!
    :)

    YanıtlaSil