6 Mayıs 2010 Perşembe

gül ağacının altındaki

bazı dilekler asla gerçekleşmez. kendimden biliyorum, umutsuzca ve yıllar süren, değişmeyen bir dilek için, hiçbir fırsatı kaçırmadığımı. acı çekerken dilek tutmak güç ve umut verirdi. ve o sırada gerçek fırsatların önümden nehir gibi aktığını görmezdim, ben bakmazken. dilek tutarken gözler kapatılır zira.

sonra birgün, hiç tutmadığım bir dilek gerçek oldu. bir yılı biraz geçiyor. sonrasında imkansız dilekler tutmayı, ''lütfen,lütfen,lütfen..'' demeyi bıraktım.

bu gece ne çok dilek toprağa yayıldı, gül ağaçlarının köklerinden. çok güzel bir ritüeldir, anlamlı ve derin. ''ne dilediğine dikkat etmelisin'' diye bir söz vardır ya, gül ağacı kaçımıza fısıldar ki bunu?

1 yorum:

  1. ben gül ağacına dileğimi koyamadım bu sene ama ateşten atladım yinede bir mucizeyle karşılaştım
    böyle hoş şeylere inanmak her zaman bir başlangıçtır diye düşünmekteyim :)

    YanıtlaSil