8 Mayıs 2010 Cumartesi

erkek.

gözümün önünde başlayan çok güzel bir ilişki-düzeltiyorum, çok güzel olabilecek bir ilişki, günden güne, yıprana yıprana bitiverdi. çok etkilendim. üzüldüm. öfkelendim. iki taraf da arkadaşınız olunca, ama birisi en yakınınızdan, kızkardeş kontenjanından olunca, çözümsüz çaresiz kalıveriyorsunuz. keşke bitmeseydi - iyi ki bitti ikileminde.

sevgili erkekler, yakından tanıdıklarım, çeşitli denemelerde bulunduklarım ve bulunacaklarım, hayatıma henüz girmemiş olanlar, tam ortasında bulunanlar;

sevmek ne kadar korkutuyor sizi. sevmenin yaşayabileceğiniz deneyimler içinde en sonsuz, masum ve güzel olanı olduğunu gördüğünüzde, altmış yaşınıza merdiven dayamanız mı gerekiyor? birçok kadını canından bezdirmiş, güvenini sarsmış, kırmış olarak?

ihtimaller.. hep olacaklar. benim hayatımın anlamı ihtimaller üzerine kurulu. birinden diğerine zıplayarak yol alıyorum. ama hangi ihtimal uğruna, elindeki güzel potansiyeli bok edecek kadar öngörüşsüz olabiliyorsunuz? bir yerde hiçbir ihtimal, bir diğerinden iyi değil. ne zaman doyacaksınız?

bir ilişki yaşanmış. istediğiniz gibi gitmemiş. artık yolları ayırmak gerek. kendinden soğutmak ve gittikçe ufalmak, neden en kolay yöntem? bir zamanlar sevmeye karar verdiğiniz kadını karşınıza alıp ''çok iyi olmasını istemiştim ama olmadı, bu saatten sonra ben gittikçe rezil bir herif olacağım, sen gittikçe kendine güvenini yitireceksin. hadi güzelce sarılalım ve vedalaşım'' demek, çok daha kolay. acısız.

senin, hiç enerji harcamayarak o kadının gününü mükemmel bir gün haline getirmen o kadar kolay ki. neden bu kadar kendinle ilgilisin, bir insanı mutlu etmeye üşenecek kadar? kadınlar o kadar salaklaşır ki sizin karşınızda, iki satır duygusal söz, kıytırık ot, çiçek, hepsini geçtim aniden gelen bir öpücük, öyle bir yeter ki kadına. ama gerek yok değil mi? sizin sağlam, taviz vermeyen, prensiplerle dolu bir duruşunuz var değil mi? izninizle.. duruşunuza tüküreyim.

inanın saatlerce yazarım ve uzayıp gider bu yazı. belli birine tepki de değil ki, isim verip olay anlatıp rahatlayayım. sadece erkekler böyle. kadınlar böyle. ve herkes bunu bilerek başarısız denemeler içinde hayatını geçiriyor. bu akşam iyimser olmam çok zor. kızarkadaşlarımı iyi görene kadar da zor.

2 yorum:

  1. bazen erkeklerin kafalarının ilişkilere ya da duygusal aktivitelere basmadığını düşünüyorum.
    nasıl bu kadar görmezden gelip kör olabiliyorlar ki veya hiç mi empati yetenekleri yok onuda geçtim düşünceli olmak çok mu zor,fedakarlık yapmak ?
    anlayamıyorum bazen.

    YanıtlaSil
  2. bu amca sorunu pek güzel özetleyen sorular yazıyor. Bu da onlardan birisi:
    http://www.afilifilintalar.com/index.php/kutsal-aile-fikir-fiskiyesi

    YanıtlaSil