saat sabahın altısı. bembeyaz bir gökyüzü var, tül perde kadar beyaz. kedim camın önünde dikkatle, sokağın hareketlenmeye başlamasını izliyor. kediler günü yaşamayı ne kadar iyi biliyor.
sabahları beş ve altı arası uyanık oluyorum nedense. kendiliğinden. uykum kaçıveriyor, bir dolaşıp geliyor yediye doğru, sorgulamıyorum nerdeydin diye.
şuan uykuda olanları düşünüyorum, her uyuyamadığımda yaparım bunu, sevdiğim insanlar nasıl uyuyordur diye merak ederim. şimdi keşke yanında olup izlesem dediğim ise... eminim çok güzeldir şimdi.
Bir hafta sonra sabah gelir görürsün nası uyuduğumu..
YanıtlaSileheheh aynen katılıyorum ondan sonraki haftada gelip görürsün nasıl uyuduğumu, benden bahsediyordun değil mi? :D
YanıtlaSilfazla beklemeyin diyip "..." ve bir "!" koyuyorum
YanıtlaSilşeker yanaklarını yerim sen uyurken.
YanıtlaSil