7 Eylül 2009 Pazartesi

ankaradan abim gelmiş..

ankara'da tanıdığım kimse yok, bir abiye de sahip değilim ama, hissiyatım şarkıdaki gibidir.
işin aslı bodrum'dan ablamın gelmiş olması. insanlara ''bu da benim ablam, Melek'' dediğimde şaşkınlık içinde bakmalarına sebep olan sapsarı saçlı, masmavi gözlü, büsbüyük kalpli Meleğimiz geldi. biyolojik olarak tek çocuk olmamın kimyasal olarak yarattığı eksikliğe, psikolojik olarak abla varlığıyla fizyolojik bir bütünlük kazandırdı kendisi, kendimi bildim bileli.. (bu cümleyi bitirmezdim ama hadi neyse, bitiverdi)

melek benim yapamadığım, yapmaya kalktığım, cesaret aradığım şeyler demek. melek benim çocukluğumda hep orda olan, gençliğimin ilk yarısında öğreten, ikinci yarısında gözleyen, bir denizkızının annesi ve el yordamıyla içinden gelenleri ahşaba söyletebilen kadın. ablam işte.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder