11 Temmuz 2015 Cumartesi

Uzun ve zor yazı / 30 öncesi hayıflanmalar

Birkaç haftadır aklımda evirip çevirdiğim, iki ekleyip üç çıkardığım, bir tuhaf ve uzun ''30 yaş öncesi hayatıma bakış'' listesini artık yazma vaktim geldi. Ben hiç 20'ye basacağımı hissetmemiştim, hep 18 civarı gezinecek gibiydim. Sonra kendimi hissettiğim yaş 23 oldu, epey bir süre de onun çevresinde kaldım. şimdiki hissiyatım 26-27, hala okul yeni bitmiş, hala hayata karşı çömezim, yetişkin olmaktan üç kol boyu uzağım, bunlarla en bağdaşmayanı ise, büyük adımlar için çok yorgun ve coşkusuzum. 30 çok gözümde büyüyor, hemen her şeye karşı olduğu gibi, bu yaş dönümüne karşı da son derece hazırlıksız, beceriksiz ve korkak hissediyorum. (Bu eksik ve hazırlıksız hissetmelerin kaynağına muhtemelen bir gün, derinlemesine inmem -indirilmem- gerekecek.) Listemi kafamda evirip çevirirken önce pişmanlıkları diziyordum aklımda, 'çoktan yapmış olmam gereken'leri, 'ben bunu artık hangi ara ve nasıl yaparım'ları, yitirdiğim ya da henüz hiç oluşturamadıklarımı. Sonra içimdeki umut delisi çıktı, 'iyi ki' leri ve 'neyse ki' leri sıralamaya başladı, yüreğime su serpti. Sonunda bu serin, rüzgarlı yaz gününde, 30'a basmama 1 ay kala, hepsini kendim için listelemeye oturdum. Kahve bol bol var, kedi Şeker huzurla iç çekerek uyuyor, bir kişisel hesaplaşma için ortam hazır.

Pişmanlıklar, eksik kalanlar, yetişmeyenler:

1. 20'li yaşlarımı, yani gençliğimi yurt dışına bir kez bile çıkmadan, hep hayalini kurduğum interrail'i yapmadan, Roma'da meydanlarda Bernini heykellerinden eskizler çizmeden, Tate Gallery'de Shallott'lu Hanımefendi'ye yakından hürmetlerimi sunmadan, Louvre'da Mona Lisa'ya gülümsemeden geçirdim.

2. Yeteri kadar resim, eskiz ve sergilenebilir iş üretmedim. En enerjik ve sağlam yıllarımdan (yani varsayılan öyle), çıkması gerektiği kadar iş çıkmadı.

3. Kalıcı bir iş edinmedim. Para kazanmaya ve biriktirmeye hiç önem vermedim. Yeteri kadar istemedim de aslında bunu, yine de eksiklik işte.

4. Vücut ve zihin sağlığıma hiç dikkat etmedim.

Yaklaşık 3 saat kadar sonra, bu konuda daha fazla düşünmek ve yazmak istemediğimi fark ettim. Halbuki iyi kısım şimdi başlıyordu ama yüzleşmenin ve derinlere inmenin bu kadarından bile yoruldum. Demek ki bu liste iki bölümden (belki de üç) oluşacak. Umarım bir 10 yıl sonra okuması bu kadar sıkıntılı olmaz.

Yaklaşık 2 gün sonra, listenin yarısını sildim, geriye kalan maddelerin de açıklamalarını kısalttım. Onları yazmış olmak ve yüzleşmek bile yetti. Hem madem 29'um ve uzun bir süre daha 27 kalacağım, bunları daha sonra, mesela birkaç yıl kadar sonra düşünürüm.

1 yorum:

  1. Aklıma gone with the wind'de scarlet'ın sürekli "bunu yarın düşüneceğim" demesini getirdi.Bu on yıl dönümleri bana da gerektiği(!) gibi hissettirmiyor. Kendi dönümlerimizle daha iyi sanki.

    YanıtlaSil