25 Aralık 2009 Cuma

pause

eminim her fakültede oluyordur ama, sanat fakültesinde dördüncü sınıf olmak gerçekten çekilmez bir durummuş. bölümümü sevmediğimi fark ettim. başka bir yerde olduğumu düşünemeyerek ve açıkça aşık olarak girdiğim bu bölümün, birkaç içeriksiz ders, birkaç içerikli ama içeriğine uygun işlenmeyen ders, birkaç rezil insan, birkaç daha rezil insan ve birkaç güzel insandan oluştuğunu, çok üzülerek kabul etmiş bulunuyorum. geçen gün heykel dersinde, hoca konuşurken ve ben önümüzdeki masaya mal mal bakarken ''eylül sen?'' ''eylül??'' diye tekrar ettiği sırada.. ben bunları düşünüyordum. keşke biraz cesaretim olsaydı o an, deliliğim tutsaydı, ''ben bu dersi bırakıyorum, seneye de almıyorum çünkü seneye avrupa'da kafama göre geziyor olacağım. bu çok daha güzel bir ders olacak'' diyebilseydim. onun yerine mal mal bakmaya ve düşünmeye devam ettim.

hiçbirşey yapmadığımı ve hiçbirşey olmadığımı hissediyorum.

bunu kabullendikten sonra çözümler de geliyor değil mi? beklemedeyim.

3 yorum:

  1. gönül isterki hep benim sayfamda kalınız ama buraya dönünce de güzel şeyler yapyorsunuz. dönmeyin diyemeyeceğim.

    YanıtlaSil
  2. son bir haftadır aynı buhranları ben de yaşıyorum. hele kendini çağdaş sanatçı ilan etmiş desenden kopuk sonradan görme ve sonradan dönme "entel" dilli hafif zilli kızlarımızı dşününce...biz hep güleceğiz.(bu emin olduğum tek şey)kisses.

    YanıtlaSil
  3. marla'nın sayfasında kendimi evimde hissediyorum. depresif yazılarından bile mutluluk duyabiliyorum, psikopat olabilirim :)

    emek.. buhranlarımız tükenmiyor dostum, neyseki gülücükler de tükenmiyor. hatta hanimiş gülü-cük diyip gülüverdim. daraldım ben emek.

    YanıtlaSil