6 Ağustos 2009 Perşembe

sleeping creepy


sabah uyanmak ve kalkmak ve tekrar yatmak arasında geçen sürelerim belirsiz. siyah-beyaz değil gri-beyaz yaşamak ne kadar rahat. eski püskü soluk kedi yastığıyım ben, üstümde tombul bir tekir kedinin her gerinişinde çektiği iplikler ve keyfim ne kadar yerinde bu sefalet içinde bulunmaktan. hayır! uyku bir sefalet değildir dostlarım, bazen bir yaşam biçimidir hatta.
berkay ve benim bir sohbet sırasında fark ettiğimiz bu tükenmişliğimiz, planlarımızın somut olmak için ağzımızdan çıkmaması gerektiğini fark ettirmişti bize. ne kadar çok planladık. ne çok resmi, heykeli, projeyi, seyahati ve partiyi bitirdik beraber, görmediğimiz ve tanışmadığımız kimse kalmadı, ne çok rengi boyadık.. aslında ben hep koltuğumdaydım, sen hep bağdaş kurmuş, sırtını rahat bir ağaca vermiştin..
şimdi bezgin yaz günleri bahanesiyle, kalkış saatim olmadan, öğle vakitleri mutfakta kopkoyu bir kahve yaparken ''a perfect day.. a perfect day, elise'' diye mırıldanıyorum inceden. ne kusursuz bir günü yaşıyor kopkoyu kırmızı bir ruj, hiç dağılmadan ağzımda. aslında ben hep koltuğumdayım. uykunun plan gerektiren bir yanı olmadığı için minnettarım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder