Saat gece 12 oldu. 1 de olur. Uyurum. Zor, ağır bir gece daha geride kalmış olur. Sabaha daha hafif, daha dingin uyanırım. Annemle çayımızı içerken ve birbirimize gülümserken şanslı ve iyi hissederim. Bunlar güzel, bunlar gerçek. Bunlar var, şükürlerim.
Geçecek kızım, bir kısmı geçecek. Herkes geçecek diyor, demek ki geçecek yani biraz da olsa. Nasıl, ne zaman, ne kadar geçecek, onu bilmiyorlar. Şeker için de geçecek demişlerdi, bu yüzden güvenemiyorum onlara. Yok geçmedi Şeker, geçemez. Nah geçecek. Ben Evrim miyim ki geçsin. Ben Eylül olanım, nasıl geçsin. Ben kendimi bilirim. Ben kendimi de bilmiyorum ki artık. Geçmeyen her şey oldum kaldım.
Sabır kızım sabır. Bir gün daha. Arada olan iyi günleri hatırla, o günlerde gelip buraya yazmayı düşündün ama mutlu ve hafif olmakla meşguldün, müzikle, resimle, dansla, kendi halinde. Sabırla geçir gecelerini. Kedere sabret, kalp kırıklığına sabret, daha iyileşecek yerlerin ve hallerin var. İyileşmeye inanırım ben. Benden bunu söküp alamaz kimse. Kaybettiklerimin sızısı, yokluğu bile. Uyu kızım uyu. Dingin, sakin, huzurlu sabaha, pijamalı çaylara, dünyanın en güzel gülümsemesine uyanmak için uyu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder