26 Mart 2015 Perşembe

Böyle olmak.

Belki her şey (ama cidden her şeyin her bir parçası) geçtikten ve ben atlatabildiğimi gördükten sonra, tüm anksiyeteliler için, depresyondakiler için bir şey yaparım. Kendilerini daha iyi hissetmeleri, evden çıkabilmeleri, gündelik hayata adapte olabilmeleri için bir şey. Şuanda çok ihtiyacım olan, ellerimde olmayan, beni hayatımdan alıkoyan bir şey, ne ise o, neredeyse o.

Nasıl derinlere battığımı, nasıl da hiç yoktan nefessiz kaldığımı kendim de anlamıyorum. Bu sadece oluyor. Bir gün daha, sonraki gün de, ve bir anda bir hafta geçmiş, o hafta on günü bulmuş, sonrasında ise koca bir ay geride kalmış oluyor. En yakınlarıma anlatamıyorum, izah edemiyorum. Sadece böyle olabiliyorum.

Kendim için basit bir çizim yaptım, yatak odasına koydum. İnanmaya her şeyden çok ihtiyacı olan bir inançsız için, kendime en iyi dileklerimle.



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder