22 Mart 2015 Pazar

Ekinoks sevdiğim bir kelimedir.

Sevgili bahar, büyük bir özlemle, aylardır bekleniyorsun. Üstünden atlayacak bir şenlik ateşim ya da dileklerimi gömecek bir gül ağacım olsaydı, senden şifa dilerdim. Doğanın şifasına ihtiyacım var. Bu kış çok dağıldım, çok yoruldum ve hırpalandım. Günler yeşillendikçe, aydınlandıkça ve canlandıkça, seninle birlikte güzelleşmeyi ve uyanmayı diliyorum. Bunu istediğin toplumun, istediğin ritüeline uygun bir dilek kabul et, üzerime kuru bir daldan, bir güzel kayısıya dönüşen yolda, penceremdeki ağaç nelere ihtiyaç duyuyorsa onları serp.



Çok eskiden okuduğum o güzel kitapta ''Geceyarısının Peşinde'' isimli romanda sıkça geçen cümleydi, ''Sizi çok uzaklardan gördük ve açlıktan ölüyoruz.'' Bir şifacının insanları ve hayatı karşılama cümlesiydi bu, hiç çıkmadı aklımdan. Cılız ve halsizim, ama kendimden çok senden umutluyum. Hoşgeldin.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder