9 Ocak 2015 Cuma

Holly Golightly

Güzellik böyle işte, üzerinden 30 yıl, 40 yıl geçince bile gördüğü yere mıhlıyor insanı, içine işliyor. ''Kalem, kağıt! Çabuk!'' diye aranmasını sağlıyor, ki ne tuhaftır; kaç kez kendince, eli yettiğince betimlese bile, görünce hissettiği o ışıl ışıl hisse erişemeyecek, ama umutsuzca kağıt üzerinde kalemle arayıp duracak onu. Audrey Hepburn beni mutlu, heyecanlı ve çaresiz bırakıyor, ne zaman şöyle içten ve tatlı bir fotoğrafını görsem, hem içim açılıyor, hem içim kendine kapanıyor. Daha pek çok kez incelerim bu güzelliği, pek çok kez arar dururum elimle. 

1 yorum: