11 Ocak 2015 Pazar

Je suis humain

Böyle oluyor içime çok atınca, içim katılaşıyor, sözcükler dışarı taşmakta zorlanıyor. Dış dünyadan fazla haberdar oldum yine, beni hiç iyi etkilemediğini bildiğim halde, kötülüğü iyice tanımak, anlamak istedim. Ne uygulanışını, ne soğukkanlılığını, ne de sebeplerinin makul kılıflarını anlayamadım. Charb, Cabu, Wolinski, Tignous ve ismini not etmemiş olduğum diğer masum insanlar için üzgünüm, yok edilmiş olmalarını affetmiyorum, seslerini ve çizgilerini zihnime kaydediyorum. Bütün bilgi birikimleri, hikayeleri, dünya görüşleri, sorgulamaya ve eleştirmeye inanmaları, felsefeleri ile, yeryüzünden silindiler. Dünyayı ve ülkeleri yöneten, kocaman fakat içi bomboş kavramların, acilen bir Rönesans'a, bilime ve aydınlanmaya ihtiyacı var, öteki türlü bu dünya, giderek ''bizim memleket'' olmaktan çıkıyor.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder