28 Temmuz 2013 Pazar

teknedeyim. tekne sallanıyor.

akdeniz'in sularında ne çok renk var, fırçamı hiç sürmediğim.
bu mavinin içine ne kadar yeşil katmışlar? ve ne kadar kararında bir parlak beyaz?
elinin yordamı ne güzelmiş.
değiştireceksin beni. belki de değiştim bile, sana hissettirmeden.
bir teknedeyim. bir tekne sallanıyor. ben başka hiçbir yerde olmak istemezdim.
ve uzun zamandır da olmamıştı böyle bir an.
başka yerlerde olmak istemekten yorulmuştum.
kendimi hiç olmak istemediğim bu teknede bulmamdan biraz öncesiydi.
''bütün bu insanlar denizin üzerinde bir ceviz kabuğunda sallanmaktan ne anlıyorlar?''
hele bir gel sen, hele bir açılalım, anlarsın dediler.
ben o laflarımı yedim sonra, kaşık kaşık.
o kadar çok gülümsedim ki, hoş gördüler. üzüldüler bile.
ben çünkü uzun zamandır başka yerlerde olmak istediğimden,
ben uzun zamandır tam olamamıştım o yüzden işte.

sonra hepsi sustular.
hep öyle bir an gelir.

çay bile vardı. denizin üzerinde çay içebilmek varsa, ben başka yerleri düşünmem.
ufak bir ada vardı. yelkenliler hep, vardı.
su yeşildi, sonra maviydi, arada çok parlak bir beyazdı, gözlerimi sulandırıyordu.

onlara baktım, uyuyorlardı. ben de uyur gibi yaptım,
hem o anda yaşamayı, hem o anda uyumayı denemek istedim. oldu. oldu.
bu deniz nasıl bu renk oldu, onu hiç anlamadım.
şimdi ağlarsam çok ayıp olur, şimdi kahkaha atarsam bir tuhaf olur.
durdum ben de. en iyi yaptığım şeyi yaptım. biraz daha durdum.

hazları erteleme içgüdüsüyle, ona hiç bakmamıştım, yanıma hiç dönmemiştim o ana kadar.
fakat çayım bitmişti, hazırdım en mutlu olmaya.
döndüm ve onun güzel ellerinden başlayıp, güzel burnuna kadar baktım.
çok derin nefesler almam gerekti o an.
diğerleri gibi o da uykudaydı. ama takdir edersiniz ki, biraz daha güzel geldi bana diğerlerinden.

daha fazla uyur gibi yapmama imkan yok.
bir teknedeyim ve tekne sallanıyor.
başka da hiçbir yerde olmak istemezdim.

2 yorum:

  1. Ben kolay beğenmem, gerçekten. Yorum da yazmam beğenmemişsem. Gereksiz kibarlıklar sinirimi bozar. Neden bilmem. Bu huyumu da hem severim hem sevmem. Ama bu yazıyı çok beğendim genel olarak. Şiiri ya da, neyse artık, isimler yüklemek gereksiz.

    Ve çok da kıskandım, ama bu öyle kötü değil, güzel bir kıskanma. Neden böyle şeyler yaşayamadığımı kıskandım, ve eğer böyle şeyler yaşasaydım bu anlamları eskiden yüklerdim şimdi ne oldu bana diye kıskandım. Yaşamın şiirselliğini kaybettiğim için de birazcık kıskanmış olabilirim.

    Ve umarım bir gün öyle bir yerlerde hem yaşayıp, hem uyuyabilirim.

    YanıtlaSil
  2. ben de uzun süredir aynı anda hem ilham, hem huzur veren anlar yaşamıyordum. ikisinden biri mutlaka eksik kalıyordu. (sanırım en çok huzur eksik kalıyordu)ve koskoca tatili de yine bu eksikliklerle geçirdim, zorla bindirildiğim teknede, akdeniz açıklarında uzak kaldıklarım geri geldi. kendinden beklemediğin, ''bana göre değil'' dediğin anlara ve yerlere şans ver, umarım şaşırtıcı biçimde iyi hissedersin.

    ve yorumun beni çok mutlu etti, teşekkür ederim.

    YanıtlaSil