25 Mart 2010 Perşembe

sabaha karşı dört civarı

neden sevgiye inandığımı fark ettim yine. neden ve kimin sayesinde. sana bunun için hemen, şimdi teşekkür etmeliyim. gizlenirken sevilmek ve hiç kırılmadan sevmek.. bu ikisini çocukluğumdan beri yaşattığın için, ben sevgiye inanan, güvenle hayal kuran, özlemeyi ve kavuşmayı çok iyi bilen biri oldum. herkes gitse bile sen kalacaksın çünkü.

saat sabaha karşı beşe gelirken, ben gözlerimi kuruluyorum. dünyanın en şanslı kızı olma ihtimalim var. hepimiz sevgiyi farklı şekillerde, formlarda buluyoruz kendi hayatımızda. en güzeline sahip olma ihtimalim de var. ne kadar anlamsız olsa da söyleyeceğim çünkü gerçek, iyi ki varsın dost..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder