28 Kasım 2009 Cumartesi

dialog


-konuştuğun bir çocuk vardı senin, okuldan. konuşuyor musunuz hala?
-hıhı. çok şeker o çok! yanakları falan..
-sus duymayayım bir daha! kızlar öyle şeker meker demez, yakışmaz bir kere.


benim ananem, kendisinin de sıkça belirttiği üzere, herşeyin en doğrusunu bilir ve söyler.
ayrıca 'şeker' demenin ayıp sayıldığı dönemde kendisiyle aynı yaştaki arkadaşı olup, kulağına edepsiz espriler yapmak ve o kızarırken eğlenmek istedim bir an. ananemin ağzı bozuk, tuhaf arkadaşı olmak.. ismim de latife olsun. jale & latife. bu evde birkaç gün daha kalırsam kitap yazmaya başlayacağım korkarım ki.

1 yorum: