25 Aralık 2014 Perşembe

Biraz roket, biraz galaksi

Bu mükemmel iş kime ait bilmiyorum, ama bayıldım, eridim görünce. Bu aralar yılbaşı ve kışın da etkisiyle, çocukluğumu çok sık düşünüyorum. Oyuncaklarımın çoğu hala duruyor, hatta en güzel anılarıma ve alışkanlıklarıma da hala sahibim. Hiç şımartmadan ve huyumu bozmadan, beni hediyeye, kitaba, oyuncağa, keyifli yemek sofralarına, müziğe ve resime doyurdular. Ailemin bir şeyleri öğretmekte, sevgiyi hissettirmekte ne kadar doğru yollar izlediğini fark ettiğimde, içimde daha önce tanışmadığım umutlar ve hevesler buluyorum. Bir an dalıp gidiyorum öyle. Bir yanım ise ''Sen daha kendini büyütemedin, ne bu hayaller, nereye?'' diyor, ama o yanımı dinlersem, evden bile çıkamıyorum zaten.

Bu resim burada dursun. Bir gün açıp bakarım belki.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder