25 Eylül 2014 Perşembe

Sararmış ve rüzgarlı Bodrum günleriydi.

Bodrum'da iki hafta, iki ay gibi iki hafta. Tatilciler evlerine dönmüş, geriye yerlisi kalmış, etraf durulmuş, rüzgarlar başlamış, herkeste bir rehavet ve sükunet. Sanki cennetteydik. Sanki her yer bizimdi.

Bir bahçede uyuduk ve uyandık, ayakucumuzda, benim kolumun altında kediler, O'nun güzel yüzü. O bahçeyi adam ettik, O sabah akşam suladı, ben ağacımızı ektim. Geceleri hep sessizdi, uzakta limanın ışıkları vardı, bizim şarabımız ve mumlarımız, bir de rüzgarımız. Rüzgar hiç durmadı, son iki gün bir güzellik yapıp dindi o  kadar.

Bodrum'da iki hafta. Nereden çalıp aldıysak o vakti, bize pek iyi geldi.



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder