21 Mart 2014 Cuma

Mutlu Ekinoks'lar!

  Bugün her şeyi bir yana bırakma ve havayı koklamak için dışarı çıkma günü. Günlerdir, haftalardır artarak çoğalan öfkemiz, kederimiz bir yanımızda evet, o yanımız çok sağlam ve ayakta. Ama bir yanımız pencereleri, kapıları açmalı, başını dışarıya uzatmalı ve bu mis gibi havayı içine çekmeli. O kadar güzel kokuyor ki, bunu tarif edecek kelimeleri aramak yerine, aynı kedim gibi, içgüdüsel hareketlerle tamamını içime çekmeye, hani elimden gelse yeşil filizler vermeye çabalıyorum. Bir hava insanı iyileştirebilir mi, yaralarını sarabilir mi, işte öyle bir etkisi var üstümde. Annemin bütün kış kendi yaptığı seranın içinde büyüttüğü, fidelediği yavru kaktüsler, geçen gün aldığımız bir saksı karanfil, üzeri tomurcuk dolu sardunyalar ve bahçemizdeki palmiye ağaçları birleşmişler, baharın ilk gününü kutluyorlar, haftalardır bugünü bekledikleri çok belli.

  Bugün bilgisayara olabildiği kadar az bakmaya, içimi temizlemeye kararlıyım. Kedi Şeker'le balkonda etrafı koklayıp, hafif sersem bir ifadeyle birbirimize sırıtıyoruz. Tombul patileriyle nasıl dengede durduğunu anlamadığım balkon demirlerinde oturmasına bile ses etmiyorum, bugün yasaklara tahammülüm yok, her şey serbest! Kedim 10 yaşına gelmiş, yaşını başını almış bir hanımefendi ama çocuklar gibi şen, üzerine aniden koşsam kabarıp ayak bileğime sarılıyor, evin içinde at gibi koşturuyor, temiz havaya çıkınca mutluluktan ne yapacağını şaşırıyor. Şuan için bu, diğer her şeyden değerli. Hepimize mutlu baharlar.

2 yorum:

  1. içimi açtın, içini açanlar çok olsun :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Geçen haftanın en karanlık günlerinde ve sonrasında, sen de benim içimi fazlasıyla açtın ve aydınlattın, o kadar halsizdim ki bunun için bir teşekkür notu bile yazamadım sana. Kahve yapıyorum şuan, birazdan bloguna iade-i ziyarete geleceğim dostum :)

      Sil