gün sonu. uzun banyo. karşımda lap-top, film her zamanki film. banyo rafında yeşil çay dolu bir kupa. bu bir terapi. yapaylıklardan yorulan ruha ve bedene iyi geliyor. onarıyor, hissediyorum.
ben tahammülsüz oldum. insanların şaşırdığı ve gereksiz bulduğu sabrım, şefkatim, hoşgörüm tükendi.
başucumda okunmayı bekleyen uzun bir mektup, pırıl pırıl yeni rujum, ikinci kupa yeşil çay. ve fonda sürmekte olan tiffany'de kahvaltı. güvendeyim.
bu yazının uzun halini geri istiyorum!
YanıtlaSiluzun halinin daha da uzununu kahve içerken sürekli mızıldanıyorum, çemkiriyorum zaten sana :)
YanıtlaSil