26 Temmuz 2012 Perşembe

so young, so god damn young


  kaybolup gitmiş bir şeyleri, bazı anları çok ama çok özlerken, karşına çıkan bir görsel, hem çok güzel, hem çok ağır gelebilir. güldürebilir de, aynı anda.

  en çok, kahkahalarla güldüğümüz anları hatırlayacağım. ve öfkeyle tartıştığımız. ve değişen ikililerin sürekli tek kalmış birliye cephe alışını ve üzerine abanmasını. altta kalanın canı çıksındı ama kimse altta kalmazdı. hala cool'uz ve hala kedi'yiz ama üç sayısı artık tek'lerden oluşan bir halde. biraz soyut, tam şey yapamadım ama siz zaten biliyorsunuzdur eminim.

2 yorum:

  1. ağlatma beni pislik! anılarda yaşamıyoruz daha çok şükür. mesafeler gerçekleri yok edemeyecek kadar anlamsız ve soyut olan tek şey mesafenin kendisi bence. sürüp giden birşey var hala, boyutu ve şekli değişti sadece.
    p.s. bebeklerin hepsi totoma benziyor. mavi gözlü olan benim!

    YanıtlaSil
  2. bebekler cidden çok saçma ama tatlı. sen ortadakisin, farkındaysan ben de kıçını elliyorum >:)

    YanıtlaSil