Aralık ayının başları

  Çok güneşli ve sıcak bir Kasım'dan sonra geçen hafta pıt diye kışa girdim. Durdum ve fark ettim, aaa gerçekten kışa girdim ve kıştayım, dedim. Kendimi çok korkuttuğum şeylerin sakince ve bir kerede olup bitivermesini hep hayranlıkla izlerim, iğne olmak gibi, hiç sevmediğim biriyle zor bir şeyi konuşmak gibi, asla gözümde büyüttüğüm kadar berbat olmaz. Sonrasında bir bardak çay içip rahatlarım. Geride kalmıştır.

  Bu kışı bir sürü etkinlikle doldurdum. Workshoplar, seminerler, yazılacak yazılar ve resimler ile dolu bir zaman dilimim var. Bugün haftalar sonra ilk Pazar günü aile evimdeyim, iki gecedir Şeker'le uyuyorum ve bu olabilecek en muhteşem şey, en özlediğim şey. Sürekli köklerimden söküldüğümü ve tekrar tekrar dikildiğimi hissederdim eskiden. Artık iki farklı yerde büyümekte olan bir ağaç gibi hissediyorum, umarım bu duyulduğu kadar tuhaf bir şey değildir, his olarak gayet sakin ve olumlu, beni yormayan bir durum. Yeni bir durum.

 

  Kalbim minnet duygusu ile dolu.