25 Ekim 2014 Cumartesi

neredesin?

  En sevdiğim desenim kayboldu, üzgün ve eksik hissediyorum. Ben malına mülküne, hele de çizimlerine, tablolarına değer veren, koruyup kollayan biri olamadım hiç (kendime en kızdığım konulardan biridir.) pek çok resmimin yerini bile bilmem, elime geçtikleri zaman da büyük resim çantam yakınlardaysa ona yerleştiririm, eğer değilse... kalır öylece. Genellikle elleri öpülesi annem bulur, sarıp saklar bir yerlere.

  Magdalalı Meryem için çizip boyadığım, içime sinmiş çok az desenimden biriydi, aramadığım yer kalmadı. Söz, bulursam çok iyi koruyacağım.

3 yorum:

  1. Bir önceki kayıtta görüp çok beğenmiştim, boynuna, saçlarına, omzuna iltifatlar edecektim. Benim gözüm kalmış olabilir. Kendimi garip de olsa suçlu hissettim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne kadar ince ve güzel bir düşünce, teşekkür ederim ama sakın suçlu hissetme, ben çok dağınık bir insanım. Bu resmin kaybolarak bana bir ders verdiğini ve ''artık hepimizi bir araya toplayıp, düzenle'' dediğini var sayalım, ben çeki düzen vereyim kendime :)

      Sil
  2. Kayıp resmi sen buldun, ben sevindim bebeğim. Peki o şimdi nerede? :)

    YanıtlaSil