26 Şubat 2010 Cuma

şubatın 26sı yazısı

inanın hiçbiriniz bu durumun benim için anlamını bilemezsiniz. hiçbir şeyin önemi yok. geçen sene bu vakitler, ben hayatımda ilk defa birine yer açtım. buyur gel, buralar bomboş hep, otur dinlen dedim. kalbim birazcık kırıktı, onunki de kırıktı, beraber iyileşiriz, toparlanırız dedim. elimi tuttu, çekmedim. hatta sonra her zaman buz gibi olan ellerim ısındı kış vakti, mutluluktan mı onun sıcaklığından mı bilemedim. inanın dostlarım, ben hiçbir durumu bu kadar isteyerek kabullenmedim. yalnız insanlar zordur, o bunu öğrendi. ben de kendi adıma, sayım dökmeyeceğim pek çok şey öğrendim.
lütfen bugün bana izin verin, bırakın mutluluğumu paylaşayım sizinle. bugün ne içersek benden. bunun keyfini süreceğim. evet, gerçekten de bunun keyfini süreceğim. öyle çok sevebiliyormuşum ki meğer.

2 yorum:

  1. seni seviyorum ! çocukkende severdim.

    YanıtlaSil
  2. 27.12.08'imin hissi bu. ne kadar aynı olabilirse.

    YanıtlaSil